Sven Kramer, fenomenaal

Sven Kramer is misschien wel de allerbeste schaatser aller tijden. Hoe kun je hem in iets meer dan 400 woorden beschrijven? Niet. Ik ga het maar proberen met paar een bijzondere wedstrijden in zijn carrière:

11 februari 2007, WK Allround in Heerenveen. Sven Kramer staat op het punt het toernooi te winnen en ligt op de 10 km zelfs voor op ‘schema wereldrecord’, wat op een laaglandbaan echt bijna onmogelijk is. Een paar ronden voor het einde houdt Gerard Kemkers een blaadje omhoog met de handgeschreven tekst ‘wereldrecord’. Kramer schud zijn hoofd. (Hij kon het niet lezen.) Het wereldrecord kwam er wel: 12.49.88. Een fenomenale tijd,  hij werd wereldkampioen allround, 20 jaar jong.

10 november 2007. Kramer verzuimt in Salt Lake het wereldrecord 5 km te verbreken, hij is te laconiek. In de rit na hem lukt het Fabris wel, Kramer is woedend op zichzelf . Een week later, 17 november, neemt hij revanche met een fantastische race. Hij verplettert Fabris’ wereldrecord met 4 seconden. Onvoorstelbaar hoe Kramer frustratie en woede in zo’n perfecte race kan omzetten. Een rit die het terugkijken op youtube meer dan waard is: http://www.youtube.com/watch?v=Z0ne-764aZY. Wow.

Op 14 november 2009 flikt hij in Thialf iets wat zijn heerschappij van de jaren ervoor (tussen 2007 en 2009 wint hij 12 wereldtitels) onderschrijft. In de laatste rit van de 5 km tegen Bøkko rijd hij drie rondjes voor het einde de derde tijd en lijkt hij te gaan verliezen. Maar dan gaat hij los. Hij blijft Bøkko bij de kruising na 4200 meter nét voor, klopt de Noor en houd op Bob de Jong uiteindelijk 0.09 seconde over. Ook dit is echt gaaf om te zien: http://www.youtube.com/watch?v=5qoLcnPwVBo Het perfecte voorbeeld van doorzettingsvermogen en wilskracht.

Op 13 februari 2010 wint hij na een uitstekende race Olympisch goud op de 5 km. Iedereen verwachte het, maar hij moest het maar waarmaken. Hij deed het geweldig!

Op de 10km ging het mis. Ik ga het niet uitleggen, dat is te pijnlijk. Ja, nog steeds.

Een maand later won hij in Thialf nog even tussendoor het WK Allround. Maar makkelijk ging het niet. Daarna lag hij er een jaar lang uit met een blessure.

Nu is hij terug. Met een derde plaats op de 5 en 10 km tijdens het NK Afstanden een hele goede rentree. Maar met brons was hij niet tevreden. Natuurlijk niet. Een van die medailles gaf hij gewoon weg. Hij houd niet van brons, en nog veel minder van zilver. Alleen goud telt.

De koning is terug in zijn kasteel. De vraag is wanneer hij weer op de troon zit.