Zes over half één

Het is zes over half één. Mijn ouders zijn terug van het kerstdiner, mijn broertje was bij zijn vriendin en ik was vanavond gewoon thuis, heb Pirates of the Caribbean gekeken, deel 2. In mijn eentje. Lekker eenzaam, hoor ik u denken, maar bij die films is dat nodig. Als je niet elke zin aandachtig in je opneemt, snap je er niets van. Dat heb ik tenminste. Ik had toch niets te doen, dus waarom ook niet. Leek me interessanter dan het politieke jaaroverzicht kijken.

Waar was ik, zes over half één. Ik loop naar boven en zet mijn laptopje op m’n bureau. Buiten hoor ik één vogel, die om de paar seconden tjilpt. “Tjilp, tjilp.”

Ik laat de radio maar even uitstaan en loop naar het raam. Natuurlijk niets te zien. Ik ben geen vogelkenner, maar ik hou gewoon van naar buiten kijken. Kijken wat de rest van de wereld doet.

Ik bedenk me dat ik niet voor altijd uit dat raam naar buiten zal kijken. Dat wist ik altijd al, maar nu wordt dat opeens concreet. Vandaag is de fotograaf geweest om foto’s van het huis te maken voor op de website. Ja, we gaan verhuizen.

Mijn moeder heeft een nieuwe baan in Amersfoort bij de Johanneskerk. Ik weet het sinds 2 oktober, toen was het al zo goed als rond. We blijven zeker nog tot de zomer in Oss wonen, Marc maakt zijn middelbare school gewoon hier af. Als, als we het huis kunnen verkopen verhuizen we in de zomervakantie.

Wat ik dan doe zie ik tegen die tijd wel: op kamers in Tilburg, elke dag op en neer reizen of overstappen naar de Hogeschool Utrecht. Alles op z’n tijd. Wat ik ervan vind: ik hou van nieuwe dingen.

Toch is het een gek idee, verhuizen. Ik heb het al drie keer eerder gedaan: in 1995 van Rijswijk naar Hoek van Holland. In de zomer van 2000 van ‘Hoek’ naar een huurhuis hier in Oss en drie maanden later naar waar we nu wonen. Ik weet nog wel een beetje hoe het gaat. Je hele hebben en houwen in dozen, verhuizers stoppen de helft verkeerd weg, en toch vind je alles op een dag weer terug. Je verlaat de plek waar je bent opgegroeid.

Ik heb alvast wat dingen opgeruimd, mijn ‘archief’ bijvoorbeeld. Schriftjes, tekeningen en boeken van vroeger die ik bijna allemaal bewaard heb. Van de kleuterschool tot de middelbare school. Het is ontzettend leuk om weer eens te zien. Moet je ook eens doen, oude dozen openen. Gewoon voor de lol, de nostalgie!

Het is inmiddels 8 voor één. De vogel tjilpt nog steeds. Ik leg zometeen mijn telefoon aan de oplader en m’n portemonnee en bril op mijn bureau. Ik was me, lees nog wat in de autobiografie van Nelson Mandela en val in slaap.

Morgen word ik wakker om een uur of acht – ik ben niet zo’n uitslaper, met Serious Request. Het leven is mooi.

Serious Radio, Serious Request

Een van de mooiste weken van het jaar is aangebroken; de week vlak voor kerst. Wat betekent dat in huize Smedema: de kerstboom wordt neergezet, de laatste vakjes van de Adventskalender gaan open en het hele huis ruikt naar chocola, amandelen of ander lekker kerstgebak. Maar bovenal: Op tv staat 3fm aan. Inderdaad: Serious Request.

3 dj’s die 6 dagen lang in een glazen huis platen draaien voor het goede doel. Hoe simpel kan het zijn? Mensen betalen, zeg, een tientje voor hun favoriete plaat of kopen artikelen op de veiling of in de webshop.

Door het hele land helpen mensen mee. Kinderen verkopen koekjes, mensen bouwen zelf een glazen huis, wandelen van heinde en verre naar Leiden, zamalen statiegeld in, knopen honderen bh's aan elkaar, je kun het zo creatief niet bedenken. En het is allemaal geweldig.

Gerard, Timur en Coen zijn blij met elke euro. Blij met een schoolklas die €250 doneert, blij met een studentengroep die €3000 doneert. Maar vooral met kinderen die hun spaarpotje legen, en daarmee €30, €40 geven. Prachtig toch, dat zijn de mooiste donanties.

Je voelt je gezelligheid als je luistert en kijkt. ’s Ochtends tijdens het ontbijt op tv, een bijna leeg plein, relaxed radio maken met de slaapgast. Eeen heerlijk ochtendgevoel. Als je je dag daarmee begint krijg je zin in die dag. Dan wil je wat doen, jezelf nuttig maken. Voor Serious Request, maar ook voor jezelf. Dingen die je normaal zou uitstellen, doe je dan.

Je krijgt energie om alles wat je voor de vakantie af wil hebben ook écht daadwerkelijk te doen. Zin om alvast de kerstinkopen te doen voor alle ragout en kalkoenen op zijn. Om de laatste kerstkaarten te versturen en nog even het huis op te ruimen.

Tot twee jaar terug doneerde de overheid ook voor Serious Request. Soms een vast bedrag, soms verdubbelden ze het. Vorig jaar bleek dat ze niks zouden geven. En toch, ook zonder die miljoenen van ‘Den Haag’ werd een recordbedrag gehaald van €7.135.707. Een schitterende slag in de richting van Rutte en zijn vrienden. Die overheid hebben we niet nodig om deze actie tot een enorm succes te maken. Dat doen we lekker zelf.

Ik zou zeggen: kijk nog even in de portomonee of op de bankrekening en geeft allen gul.
Oh ja, geniet nog even van deze heerlijke week. Doen hé!

Fijne kerstdagen!

Magdalena Neuner, koningin in de sneeuw

Lieve Magdalena,

24 ben je pas, maar wel de beste biatlete ter wereld. En nu al kondig je je afscheid aan, na dit seizoen stop je.

Weet je, biatlon is maar een kleine sport hier in Nederland. Wij hebben sowieso weinig met wintersport. Ja, schaatsen natuurlijk en één keer per jaar schansspringen in Garmisch-Partenkirchen op nieuwjaarsdag. Maar verder, niks hoor. Om jou te zien schitteren moet je naar ARD of ZDF. Van die mooie live-uitzendingen op, bijvoorbeeld, donderdagavond. Verse sneeuw, dik ingepakte mensen, glühwein. Je voelt de gezelligheid in je huiskamer, zelfs bij een wereldbekerwedstrijd. Daar kunnen we bij het schaatsen nog wat van leren.

Vorig jaar won je in Vancouver twee maal goud en één keer zilver! Dat lukte zelfs onze held Sven Kramer niet, maar enfin, dat verhaal ken je vast, hoef ik niet uit te leggen.

Je duels met Kuzmina in Canada waren prachtig om te zien. Op de 7.5km sprint ‘verloor’ je nog, daarna won je goud op de achtervolging en op de 10km massastart. Langlaufen gaat je toch wel goed af, het schieten nu ook, goud!

Na die drie medailles deed je iets wat maar heel weinig topsporters je na kunnen doen. Je stond je plaats in de estafette af aan een ander, Martina Beck, voor haar de laatste kans op een medaille. Voor die topprestatie, want dat is het, kreeg je de Fair-Play-Plakette. Oké, die Olympische titels zijn mooier, maar deze telt zeker mee. Jij ziet de menselijke kant van topsport. Je denkt niet alleen aan jezelf, ook aan de ander, het gevoel voor ‘teamgeist’. Heel knap!

Genieten, dat was het en dat is het nog steeds. Je goudblonde haar en blauwe ogen schiteren mooi in de sneeuw en je interviews zijn zo leuk, met dat Zuid-Duitse accent. Prachtig om naar te kijken.

Nu ga je stoppen, 24 jaar, 25 in maart. Je hebt het gevoel dat je alles bereikt hebt, en gelijk heb je! 2 Olympische titels, 10 wereldtitels, 2 keer de ‘gesamtweltcup’ gewonnen. Als je niet meer genoeg motivatie hebt moet je lekker stoppen. Dingen doen die wij ‘gewone’ mensen ook doen. Neem je leven terug wanneer jij dat wil, niet wanneer wij dat willen. Je wil gewoon met je vriend in Wallgau wonen. Doen, echt waar! 

Ga na je laatste wedstrijd maar rustig op vakantie, lekker niks, op een strand liggen luieren. Vooruitkijken naar de toekomst, maar blijf alsjeblieft ook achteromkijken, naar als dat moois dat je gepresteerd hebt.

We zullen je missen.

Groetjes!

 

Van Charkiv & Lviv naar Kiev

Een Sinterklaasweekend kan eigenlijk niet mooier beginnen. Denemarken, Duitsland en Portugal.

Van Marwijk moet de perfecte selectie samenstellen. Vooral veel overleggen met adviseurs als Philip Cocu, Kees Jansma, Frank de Boer. En dan maakt hij die selectie bekend aan een tafel waar al die adviseurs naast hem zitten. We klagen niet. Bert Maalderink stelt wat vragen over de verrassingen in de selectie en de verrassende thuisblijvers. Vragen die Bert goed beantwoordt. Geen gezeur verder, lekker laten voorbereiden die spelers.

Bij de besloten trainingen in Krakau probeert Maalderink steeds een hoekje van het veld in beeld te brengen, en het lukt hem. We weten (denken te weten) wat de opstelling wordt en ook daar zijn we allemaal tevreden mee. Geen gezeur van Hugo Borst, Johan Derksen of weet ik wie. Gewoon niet.

We gaan beginnen. Van Denemarken winnen we, 3-0. Het spel was goed en er was plezier bij de spelers. Later die avond wint Duitsland met dezelfde cijfers van Portugal, met even attractief voetbal. Özil en Götze waren geweldig en namen het hele team daarin mee. Cristiano Ronaldo speelde niet goed en baalt daar overduidelijk van.

Nederland-Duitsland: 2-2. We zijn ontzettend aan elkaar gewaagd, het was zwaar, maar Nederland sleept er een punt uit. Geen gezeur op het veld, geen aanstellerij, gewoon een ouderwets mooie pot voetbal. En na afloop geeft iedereen elkaar netjes een hand. Iedereen. Portugal wint moet moeite van Denemarken, 2-1. Ronaldo raakt meer en meer gefrustreerd en ontsnapt aan rood.

Gelijk spelen tegen Portugal is voldoende voor een plaats in de kwartfinale. Dat doen we. In de eerste helft speelt niemand echt niet goed, maar het is vriendelijk. In de tweede helft is het vuurwerk. Na 45 spannende minuten staat 1-1 en is Ronaldo met direct rood van het veld gestuurd. Duitsland rolt Denemarken met 4-1 op. Heerlijk voetbal, vooral van Götze en Schürrle.

Nederland in de kwartfinale tegen Rusland van Dick Advocaat en dit keer winnen we, 3-0. Werkelijk met oogstrelend voetbal, zo heerlijk m naar te kijken. Duitsland wint in een heksenketel van Polen, 3-1.

Halve finale Nederland-Spanje! Spanje werd eerste in groep C en schakelde in de kwartfinale Frankrijk uit, maar het ging allemaal niet van harte. We willen koste wat kost winnen en het lukt, 3-2. Robben scoort vlak voor tijd na een solo van 30 meter met een stiftje over Casillas de derde goal voor Oranje. Het was vreselijk spannend, maar we hebben revanche voor Johannesburg.

Duitsland schakelt Engeland uit, dit keer zonder arbitrale fouten, met 2-0. Gewoon goed, en heel leuk om naar te kijken. Müller scoort twee maal.

Finale Nederland-Duitsland. Het is de allermooiste wedstrijd in jaren en jaren, een vriendelijk strijd op het middenveld, geen kaarten, geen vieze overtredingen. 1-0 door Kuyt, 1-1 door Klose in de 85e minuut. 1-1 na negentig minuten en dan... in de verlening, dan...

Ach, dat zien we dan wel. 1 juli, in Kiev.