Lieve Magdalena,
24 ben je pas, maar wel de beste biatlete ter wereld. En nu al kondig je je afscheid aan, na dit seizoen stop je.
Weet je, biatlon is maar een kleine sport hier in Nederland. Wij hebben sowieso weinig met wintersport. Ja, schaatsen natuurlijk en één keer per jaar schansspringen in Garmisch-Partenkirchen op nieuwjaarsdag. Maar verder, niks hoor. Om jou te zien schitteren moet je naar ARD of ZDF. Van die mooie live-uitzendingen op, bijvoorbeeld, donderdagavond. Verse sneeuw, dik ingepakte mensen, glühwein. Je voelt de gezelligheid in je huiskamer, zelfs bij een wereldbekerwedstrijd. Daar kunnen we bij het schaatsen nog wat van leren.
Vorig jaar won je in Vancouver twee maal goud en één keer zilver! Dat lukte zelfs onze held Sven Kramer niet, maar enfin, dat verhaal ken je vast, hoef ik niet uit te leggen.
Je duels met Kuzmina in Canada waren prachtig om te zien. Op de 7.5km sprint ‘verloor’ je nog, daarna won je goud op de achtervolging en op de 10km massastart. Langlaufen gaat je toch wel goed af, het schieten nu ook, goud!
Na die drie medailles deed je iets wat maar heel weinig topsporters je na kunnen doen. Je stond je plaats in de estafette af aan een ander, Martina Beck, voor haar de laatste kans op een medaille. Voor die topprestatie, want dat is het, kreeg je de Fair-Play-Plakette. Oké, die Olympische titels zijn mooier, maar deze telt zeker mee. Jij ziet de menselijke kant van topsport. Je denkt niet alleen aan jezelf, ook aan de ander, het gevoel voor ‘teamgeist’. Heel knap!
Genieten, dat was het en dat is het nog steeds. Je goudblonde haar en blauwe ogen schiteren mooi in de sneeuw en je interviews zijn zo leuk, met dat Zuid-Duitse accent. Prachtig om naar te kijken.
Nu ga je stoppen, 24 jaar, 25 in maart. Je hebt het gevoel dat je alles bereikt hebt, en gelijk heb je! 2 Olympische titels, 10 wereldtitels, 2 keer de ‘gesamtweltcup’ gewonnen. Als je niet meer genoeg motivatie hebt moet je lekker stoppen. Dingen doen die wij ‘gewone’ mensen ook doen. Neem je leven terug wanneer jij dat wil, niet wanneer wij dat willen. Je wil gewoon met je vriend in Wallgau wonen. Doen, echt waar!
Ga na je laatste wedstrijd maar rustig op vakantie, lekker niks, op een strand liggen luieren. Vooruitkijken naar de toekomst, maar blijf alsjeblieft ook achteromkijken, naar als dat moois dat je gepresteerd hebt.
We zullen je missen.
Groetjes!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten