Wat een dag

Wat een dag. De afgelopen jaren ben ik hier weleens geweest in mei of juni en het was altijd mooi weer. Nu ook. Een thermometer hadden we niet in de buurt, maar het zal zeker 25 graden zijn geweest. We gingen rond twee uur naar de St. Elizabethkirche voor ons filmpje. Binnen in de kerk was het heerlijk koel, maar buiten was het warm. Voor we met de metro naar het centrum gingen, móesten we wat drinken. Even wat Apfelschorle drinken en een broodje eten. Bij het station zit dan zo’n lekker Duits winkeltje met Kuchen, chococroissant en belegde broodjes. Och, dat heb ik af en toe nodig. Een echt stuk Kuchen. Oké, dat croissantje was ‘m nog niet helemaal, maar morgen doe ik het. Of bij oma of in de stad: een echt stuk Kuchen.

Dan loop ik even later de trappen op bij het Brandenburger Tor en zie ik dat machtige bouwwerk. De warmte komt weer op me af en het liefst zou ik weer naar binnen gaan. Maar serieus, met het Brandenburger Tor op steenworpafstand pieker ik er niet over. Magistraal is het. Van kinds af aan kom ik er en ik zal er blijven komen. Bij elk bezoek van langer dan drie dagen hoort het Brandenburger Tor. En als ik binnenkort een spiegelreflexcamera heb kan ik eindelijk die echt goede foto maken. Een waar hij recht en in het midden op staat.

Dan door naar het Holocaustmonument. Dat blijft ook indrukwekkend. Sommigen zullen het vast een simpele hoop stenen vinden, maar ik vind het mooi. Of ja, mooi. Indrukwekkend, dat is het juiste woord. Daar doorheen lopen doet met elke keer denken aan wat er in deze stad (en de rest van Europa) gebeurd is 70 jaar geleden. Het museum eronder al helemaal. Een van de mooiste musea in Berlijn, echt waar. Zij weten met een beperkt aantal ruimtes een heel goed en duidelijk verhaal neer te zetten. De mooiste ruimte is die met brieven van mensen uit de concentratiekampen. Brieven van of aan hun familie. Brieven over de gruwelijkheden die ze hebben meegemaakt in de kampen. Werkelijk hartverscheurende verhalen

Het liep tegen zessen en we hadden allemaal wel genoeg gelopen. Tijd voor een terrasje, we zaten aan het monument. Ergens vreemd, maar het is nu eenmaal zo. Daar hebben we avond gegeten en het was heerlijk. Bratkartoffeln met Kassler en Apfelschorle. Een heerlijke Duitse maaltijd, een lekker stuk vlees met lekker gebakken aardappeltjes met ui. Daar kan ik echt van genieten. Ik hou van deze stad.

Wil je meer lezen over onze ervaringen in Berlijn, check www.berlinerkulturschock.wordpress.com