Mart Smeets: gepassioneerd, niet gepensioneerd

Heb je dat parcours van de Vuelta gezien, man, dat wordt vuurwerk. Tien aankomsten bergop, zoiets durven ze in de Tour al jaren niet meer. Van de drie grote rondes zorgt de Vuelta zorgt voor het meeste spektakel. Dat schrijft Mart Smeets in zijn boeken weleens, hij zegt dat die ronde in Nederland veel te…

Mart Smeets. Gisteren werd hij 65, de pensioengerechtigde leeftijd. Maar hij wil niet met pensioen. Pensioen is voor mensen die niet meer willen werken. Mensen die willen werken en kwaliteit leveren moeten blijven werken. Heeft ie al vaak gezegd, ‘de Mart’. En gelijk heeft ie. Als hij er plezier in heeft, moet hij blijven presenteren.

 

Ik heb zes van zijn boeken in m’n kast staan, allemaal sportverhalen. Het mooiste boek is Passie, verhalen uit veertig jaar in de sportjournalistiek. Alleen de titel past al perfect bij hem: passie. Hij schrijft geweldig over de achtergrond van de sport, je wordt helemaal meegesleurd in zijn verhalen. Verhalen over Arie Selinger, ‘De Kneet’, zijn bezoek bij Jan van Beveren, misschien we de beste keeper die ‘we’ ooit hebben gehad. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen. (Sorry, ik kon het niet laten.)

Anyway, zijn boeken, daar had ik het over. Passie is dus mooi, De Lance-factor is ook een geweldig boek. Smeets weet in dat boek alle belangrijke zaken uit het leven van Lance Armstrong uit te lichten en er zijn eigen ervaringen tussen te plaatsen op een manier die je raakt. Armstrong, wel of geen doping? Hij geeft geen oordeel. Hij zet alle feiten onder elkaar, op een hele boeiende manier.

Hij schrijft met emotie. Zijn mooiste verhaal is, als je het mij vraagt, het verhaal over de dood van wielercommentator en vriend Jean Nelissen. Het staat in Top. (2010) Dat verhaal is met zo veel gevoel en passie geschreven. Heel bijzonder om te lezen, ook voor de zoveelste keer.  

Is hij arrogant? Ach, wie is het niet. Ik kan van mezelf niet zeggen dat ik het niet ben. Hij presenteert op zijn eigen manier, op de manier waarvan hij denkt dat het goed is. Op de manier zoals hij het van Bob Spaak geleerd heeft. En daar houd je van, of je houd er niet van. Ik houd ervan.

Echt, Mart Smeets mag nog jarenlang televisie blijven maken. Nog jarenlang de Avondetappe presenteren en nog jarenlang afsluiten met een goed glas wijn op de klanken van Dalida.

Chapeau Mart!